30 mei 2026
Op tijd vertrokken, dacht ik, op weg voor de eerste dag. Om op een gepaste wijze Porto te verlaten koos ik de historische Tram 1. Geen slechte keuze daar het weer niet zo prettig was als de dagen hiervoor, het miezerde met een stevige bries. Dus de eerste uren was het druilerig, fris een vreemde gewaarwording na de dagen van zeer zonnig weer.
Deze eerste dag had voor mij diverse verrassingen, zoektochtje naar de pijlen daar deze summier aanwezig zijn. In Matosinhos een van de eerste stempels deze dag. Hier raakte ik op een dwaalspoor, maar goed je wist dat je brug over moest als je in Labruge wilde komen het doel van deze dag. Deze was in onderhoud, dus voorzichtig lopen en niet blijven hangen achter plaatwerk. Hierna kris kras verder richtig de zee en langs de boulevard en daarna de plankiers. Hier was het oppassen geblazen, rotte planken. Maar al met al stevige wandeling waar je goed moest opletten.
Onderweg een paar kleine stops, koffie en cola om bij de tijd te blijven en uiteraard de nodige foto momentjes. Ergens aan het einde bij Perafita, blijkt een groot festival terrein te worden opgebouwd -hier is het feestje-. Voor dat ik aan het laatste deel naar Labruge begon ergens een stevige snack, was gelijk gevuld voor de rest van de dag. Wat uiteindelijk meer dan genoeg was, gezien de samenstelling. Kwam laat bij herberg aan met de gedachte dat wordt een slaapprobleem, maar dat was een verkeerde gedachte. De herberg had zijn slaapplaatsen verhoogd naar 120 gezien de drukte uit het voorgaande jaar. Kreeg een plekje in een oude toegangshal waar een slaapgedeelte voor 7 was gecreëerd.
Was er erg gezellig er werd door een groep meer eten besteld dan wat ze konden verorberen, het resterende kon door een ieder worden genuttigd. Scheelt weer. Daarna was het uitwisselen van de vele indrukken die een ieder had deze dag.
Zondag 31 mei 2026
Het was vroeg dag, de eersten waren om 6 uur alweer op pad. Om terug te keren op de route was het even puzzelen als je echt weer terug wilde naar zee. De eerste uren waren fris, stevig briesje en toen nog zonder zon maar de warmte was voelbaar. Maar zodra de zon verscheen was het ook echt te voelen, smeren dus of verbranden. Het deel naar Vila do Conde was wederom prachtig maar op drie plekken was er een flinke schade, totaal omgeklapte delen waarbij scheef en zonder goede houvast verder moest. Dat het zonnetje er was deed ook de drukte op de stranden toenemen. Nadat Vilado Conde was bereikt werd er weer een goede concentratie van je vereist, waar zijn de pijlen te vinden. Helaas ontbrak het bij mij, vanwege en met een sterke zekerheid van deze concentratie, vermoeidheid, dat het mis ging. Maar dan maar met de hulp van Google de route oppakken, wat niet eenvoudig bleek als je een verkeerde afslag neemt. Sliep in een herberg die redelijk nieuw is Casa da Laura. Goed voorzien, bedlinnen en handdoeken, géén gemengde slaapruimtes, reserveren (had dat als proef gedaan vooraf) wat later die dag enkelen helaas werd verteld we zijn vol. Er is daar plek voor 25, met enkele privé kamers Verder was het er goed toeven, vrij gebruik van koffie en thee, melk en eventueel jam voor op brood. Ook hier vele nationaliteiten.
Maandag 1 juni 2026
Na een gslaagde nachrust, op een kamer van 4, in een frisse en nog bewolkte ochtend weer richtingl de boulevard om de tocht voort te zetten naar Apulia. Dit is het plan wat ik had bedacht, maar zal het goed moeten aanpassen om niet oververmoeid te geraken en de helaas grote mate van eentonigheid en een door mij wederom gemaakte fout. Ik moet leren minimalistischer te denken, het blijkt dat het met nog minder kan. Als voorbeeld; met dit huidige weer is een slaapzak overbodig, in inlay is meer dan genoeg. De meeste albergues hebben dekens ter beschikking. De private herbergen zijn uitstekend te noemen.
Ook vandaag weer veel langs de boulevards, waar men druk bezig is met de opbouw van houten frames welke worden voorzien van tentdoek tgen de zon, maar naar ik zag scherp werden gecontroleerd, evenals de reguliere strand horeca, door de Policia Maritima, als het gaat om de constructie en veiligheid. Na onderweg nog enige stops te hebben gemaakt op deze route, Litoral, begint het me enigszin te vervelen. Het is de eentonigheid van zee, strand en het geruis van golven. Ik ga kijken of dat de officiële route wat meer verandering bied, met zekerheid van cobblestones (kinderkopjes) en een wisselender landschap.
Heb een slaapkamer weten te bemachtigen in Albergue Santiago da Costa hier in Apulia -€25-, dus vannacht slapen zonder verstoringen. Morgen rustiger aan proberen te doen met een korter traject, want wat ik vergat te vertellen is dat de hele dag volle zon toch behoorlijk wat energie van je vergt. Ook een schaduwplekje zou soms heerijk zijn, iets wat in het stedelijk gebied soms ruim aanwezig is.