30 mei 2026
Op tijd vertrokken, dacht ik, op weg voor de eerste dag. Om op een gepaste wijze Porto te verlaten koos ik de historische Tram 1. Geen slechte keuze daar het weer niet zo prettig was als de dagen hiervoor, het miezerde met een stevige bries. Dus de eerste uren was het druilerig, fris, een vreemde gewaarwording na de dagen van zeer zonnig weer.
Deze eerste dag had voor mij diverse verrassingen, waaronder zoektochtje naar de pijlen daar deze summier aanwezig zijn. In Matosinhos een van de eerste stempels deze dag. Hier raakte ik op een dwaalspoor, maar goed je wist dat je een brug over moest als je in Labruge wilde komen het doel van deze dag. Deze was in onderhoud, dus voorzichtig lopen en niet blijven hangen achter plaatwerk. Hierna kris kras verder richtig de zee en langs de boulevard en daarna de plankiers. Hier was het oppassen geblazen, rotte planken. Maar al met al een stevige wandeling waar je goed moest opletten.
Onderweg een paar kleine stops, koffie en cola om bij de tijd te blijven en uiteraard de nodige foto momentjes. Ergens aan het einde bij Perafita, blijkt een groot festival terrein te worden opgebouwd -hier is het feestje-. Voor dat ik aan het laatste deel naar Labruge begon ergens een stevige snack eten, was daarna gelijk gevuld voor de rest van de dag. Wat uiteindelijk meer dan genoeg was, gezien de samenstelling. Kwam laat bij de herberg aan met de gedachte dat wordt een slaapprobleem, maar dat was een verkeerde gedachte. De herberg had zijn slaapplaatsen verhoogd naar 120 gezien de drukte uit het voorgaande jaar. Kreeg een plekje in een oude toegangshal waar een slaapgedeelte voor 7 slapers was gecreëerd.
Was er erg gezellig, er werd door een groep meer eten besteld dan wat ze konden verorberen, het resterende kon door een ieder worden genuttigd als je trek had. Scheelt weer. Daarna was het uitwisselen van de vele indrukken die een ieder had deze dag.
Zondag 31 mei 2026
Na een geslaagde nachtrust, ging ik weer op weg nog enigszins slaperig, nadat ik in het plaatselijke café eerst wat had gegeten en mijn eerste koffie had gedronken. De route naar Vila do Conde was een stevige. Deze liep deels over plankiers en binnenwegen, het weer van gisteren was goed veranderd, in een frisse en nog bewolkte ochtend weer richting de boulevard om de tocht voort te zetten. Dit is het plan wat ik had bedacht, aangekomen in het plaatsje wist ik waar ik dacht te moeten zijn, maar het ontbreken van een duidelijke bepijling raakte ik de weg kwijt met het gevolg dat ik een kleine twee kilometer extra liep.Na wat hulp vond ik de herberg, slechts enkele meters van de route verwijderd. Ik sliep in en zogenoemde private herberg, die ik in Nederland had geboekt als proef, goed verzorgd op een kamer van 6 met slechts 4 man, voorzien van linnengoed en een handdoek. Dit was een uitstekende verzorging, als voorbeeld; met dit huidige weer is een slaapzak overbodig, in inlay/lakenzak is meer dan genoeg. De meeste albergues hebben dekens ter beschikking. De private herbergen zijn uitstekend te noemen. Ik bemerkte dat ik me goed zal moeten aanpassen om niet oververmoeid te geraken en de helaas grote mate van eentonigheid (zon,zee, strand en plankiers) en een door mij wederom gemaakte fout. Ik moet leren minimalistischer te denken, het blijkt dat het met nog minder kan.
Ook vandaag weer veel langs de boulevards, richting Apúlia, waar men druk bezig is met de opbouw van houten frames welke worden voorzien van tentdoek tegen de zon, maar naar ik zag scherp werden gecontroleerd, evenals de reguliere strand horeca gelegenheden, door de Policia Maritima, als het gaat om de constructie en veiligheid. Na onderweg nog enige stops te hebben gemaakt op deze route, Litoral, begint het me enigszins te vervelen. Het is de eentonigheid van zee, strand en het geruis van golven. Ik ga kijken of dat de ander (da Costa) route wat meer verandering bied, maar met een zekerheid van cobblestones (kinderkopjes) en een wisselender landschap.
Maandag 1 juni 2026
Heb een slaapkamer weten te bemachtigen in Albergue Santiago da Costa hier in Apulia -€25-, dus vannacht slapen zonder verstoringen. Morgen rustiger aan proberen te doen met een korter traject, want wat ik vergat te vertellen is dat de hele dag volle zon toch behoorlijk wat energie van je vergt. Ook een schaduwplekje zou soms heerlijk zijn, iets wat in het stedelijk gebied soms ruim aanwezig is.
Wat jammer dat het strand, de zee en de golven je vervelen. Ik vind dat nl heerlijk. Altijd in beweging!! Toch heb ik het gevoel dat je aan het genieten bent. En dat is de bedoeling ook!!
Rene wat leuk dat je er onderweg bent! Het is altijd even wennen, dus ik hoop dat je je draai nog vindt en met wat aanpasdingen in een voor jou passendere manier (en route) terecht komt! Buen camino!