Als pelgrim over de Pyreneeën naar Santiago de Compostella een de voetreis welke de basis werd van een persoonlijke zoektocht en de herontdekking naar jezelf, wie ben ik? De uitdagingen en opgedane ervaringen en belevenissen. Evenals zijn belevenissen opgedaan als hospitalero.
Koningsdag 2025, 26 april, was toen de dag van vertrek voor het 2e deel van mijn Camino del Norte doch dit jaar kijk ik naar Koningsdag op TV, met een lekkere tompouce met slagroom, maar tegelijkertijd is deze dag het begin van het aftelmoment geworden voor mijn volgende camino -Camino Portugues da Costa-
Ik vertrek op 27 mei met Transavia, als de kerosine niet op de bon is, naar Porto om dan op 30 mei te beginnen. De eerste twee dagen is het acclimatiseren en Porto ontdekken. Na de vele belevenissen van anderen te hebben aangehoord inclusief hun adviezen wat ik zou kunnen bezoeken en proeven in een stad die een grote aantrekkingskracht heeft als startplaats en voor de vele toeristen. Ik hoop hiervan te kunnen gaan genieten voor ik aan deze camino begin. Lees verder →
Na het oriëntatiebezoek aan de Fiets & Wandelbeurs met zijn vele stands die de mens uit dagen om actiever en sportiever te worden door te fietsen en of te wandelen werd de keuze er niet eenvoudiger op. Ik wilde graag andere wandelingen gaan doen en mogelijk inhalen van wat ik in de jaren van mantelzorger, het aangepaste en gewijzigde leven met de daarbij behorende verantwoordelijkheden, niet heb gekund. Maar na al hetgeen wat ik heb gezien en gehoord maakt het de keuze niet eenvoudiger. Er was op deze beurs veel informatie te verkrijgen in velerlei vormen, folders in overvloed, materialen en mogelijke verzorgde wandelingen. Maar het klinkt en is het misschien egoïstisch, geheel verzorgde reizen is niets voor mij, hierbij mis ik mijn vrijheid om te doen en laten. Allereerst ga ik me nu eerst eens verdiepen Lees verder →
De eerste maand van het jaar 2026 is weer voorbij gevlogen, met de eerste wandelingetjes. De Nieuwjaarswandeling van de regio groep van het genootschap die iets later plaats vond dan gepland. De weersomstandigheden waren dat weekend ijzig, koud waardoor het een weekje werd verzet. Dat bleek een goede beslissing, het was die dag zonnig, droog maar toch frisser dan gedacht. Waardoor je niet wist wat je aan moest trekken, wind bestendig en toch aangenaam, geen vorst daar de temperatuur aangaf dat het zo’n +9º zou kunnen worden.
Na elkander weer de hand geschud te hebben en even bij te komen van toch nog wel frisse temperatuur werd onder het genot van een kopje koffie even bijgepraat alvorens de wandeling te beginnen. Deze was door de regio verkenner goed gepland en voorgelopen, onder langs de duinenrand (over een stelconplaten pad) waarna de afslag werd genomen richting een parkeerplaats. Dit was even een up en down stukje door de duinen om daarna via een paarden pad naar een nieuw (geschoond en aangepaste) duinpan te wandelen. De duinen bij Hoek van Holland waren de laatste jaren sterk Lees verder →
Na een onrustige periode, waarbij overdenkingen een groot aandeel hadden, sinds mijn laatste wandeltocht en terugkeer uit Santiago heb ik geprobeerd rust te vinden in het bekijken van YouTube verslagen van pelgrims. Heb er in de voorbije maanden diverse gezien van kort naar lang, als een enkel verslag of een verslag in vele delen. Tijdens het bekijken en beluisteren vielen mij dingen op die ik heb gemist in mijn beleving evenals waarneming tijdens mijn eigen tochten in de voorbije jaren. Het plezier wat menigeen uitstraalden en had tijdens zijn rusten en overnachtingen als ook die waarnemingen die zij toonden via de hedendaagse techniek, vlog technieken en drone beelden. Zaken welke destijds nog niet beschikbaar waren, maar nu een gewoon dagelijks beeld lijkt te zijn. Ook kwam ik tot de ontdekking dat ik te ongedurig was, ik wilde …….. en wat rustigere levensomstandigheden en graag mezelf zijn. Waardoor ik naar nu is gebleken het tegenover gestelde bereikte, ik sloot mijzelf af van anderen en ik stelde mijzelf niet open voor de anderen, mede pelgrims en andere wandelaars, zo ben ik niet wist ik, ik wilde zijn die ik was tijdens de vele dagen van mijn eerste Camino. Nu, tijdens de gelopen etappes van de Camino del Norte in het afgelopen jaar vanaf Oviedo (vliegveld Asturias en een overnachting In Soto del Barco), kwam ik na enige dagen pas in A Caridá voor het éérst echt in contact met een Franse pelgrim. Het was een slechts vluchtig gesprek in een plaatselijk restaurant om even op adem te komen, daar kwam ik tot de ontdekking en het besef dat ik weer deze zelfde fout maakte zo als in 2013. Lees verder →
Een dag die voor mij met onzekerheid en een zenuwachtig gevoel begon. Na de thuiskomst half mei dit jaar vanuit Santiago, na mijn laatste camino wandeling die met enige tegenslagen werd afgelegd en voltooid. Tijdens enkele dag etappes werd mij duidelijk dat ik vermoedelijk (te)veel van mijn lichaam vroeg. Kreeg stevige hart problemen, had de diagnose Angina Pectoris gekregen in 2021, pijnlijk en met soms een stekend gevoel met het gevolg dat er enige ademnood ontstond. Had mijzelf beloofd dat ik er niet teveel aandacht aan zou besteden. Het uiteindelijke gevoel wat bleef was enige mate van onrust, waardoor ik op een bepaald moment zelfs met de gedachte rondwandelde –ik geef op en stop- maar deze gedachte wist ik te verdringen met het besluit om de etappes korter te maken, geen 25km per dag maar 15km. Had vorig jaar ook al deze zo graag gewenste Camino wandeling moeten staken door een ander gezondheidsprobleem nu wilde ik deze proberen zo succesvol mogelijk af te ronden.
Zodoende maakte ik enkele dagen na thuiskomst een afspraak met mijn huisarts Lees verder →
Nadat ik woensdag mijn Franse kennis Benoît en zoon weer zag vóór dat ze de trappen naderden om bij het grote plein voor de kathedraal te geraken, Praza do Obradoiro, was het een hartelijk welkom, ondanks dat we elkaar pas kort kennen is er toch een band ontstaan. Nadat ik hen heb begeleid naar het plein en daarna naar het Pelgrims bureau waren ze beide verbaasd over de Compostela welke ze ontvingen en het afstand certificaat iets wat, momenteel gelijktijdig, in een moeite wordt geprint. Hierna was het bijpraten bij een goed glas wijn.
Toen ik hen uitnodigde voor een hapje te eten, het was inmiddels lunchtijd, draaide zijn zoon de rollen om en werd er gegeten bij een voor mij onbekend restaurant. Eentje vlakbij het Pelgrimsbureau in de Rúa das Hortas, was een restaurant met een Michelin*, waar ik iets heb gegeten wat voor mij totaal onbekend was gefrituurde varkensoren en nog meer lekkers. Na de lunch nog even bijpraten en afgesproken om gezamenlijk de Pelgrims mis van half acht ’s avonds als afsluiting bij te wonen. Was er j.l. maandag ook al geweest wat mij toen een vredig gevoel gaf. Alleen hadden zij mij niet verteld dat de Butafumeiro zou worden geslingerd, iets wat zij wel wisten vertelde ze me achteraf daar zij dit hadden zij onderweg gehoord.
Na de dienst voor de laatste keer lekker kletsen bij een biertje en heerlijke tapa’s alvorens een ieder zijn hostel opzocht, de een kwam de ander ging Santiago verlaten de dag daarop.
Maquette van de Cathedral op Lavacolla, vliegveld.
Na een onrustige nacht werd het een vreemde dag, klaar wakker zoals op de standaard wandeldagen en er volgde de standaard routine, vreemd. Gelaten je rugzak tactisch inpakken en zo geruisloos vertrekken iets wat achteraf onnodig bleek te zijn. Was blijkbaar plots in een vreemde tijdloep terechtgekomen. Was op tijd, in mijn gevoel, op het vliegveld aanwezig. Alléén twee uur te vroeg de vlucht ging pas om 15:15 uur en niet om 13:15 uur. Wat mij nu tijd geeft om alles nog eens de revue te laten passeren en met een goed en rustig gevoel de wandeling met zijn vele uitdagingen die ik onderweg tegen kwam en heb overwonnen. Vandaag vertrek voor een derde keer vanaf Santiago via Barcelona op weg naar huis, hopelijk volgt er nog vierde vertrek vanaf hier. Waar ik in Amsterdam zal worden opgehaald door mijn jongste zoon waarna het dagelijks leven weer gaat beginnen tot een volgend avontuur, waar ik hopelijk mijn ervaringen en opgedane kennis in de afgelopen weken kan benutten en gebruiken.
Maandag; Deze laatste dagen beginnen vandaag met regen, miezer en stevige buien, die vermoedelijk in Nederland de agrarische wereld als erg welkom zouden beschouwen. Vandaag even het oude centrum verlaten en de weg naar busstation verkend die ik donderdag moet gaan om tijdig op het vliegveld te zijn. Tegelijkertijd even een Decathlon opgezocht voor een rugzakje (opvouwbaar) om straks een en ander mee te nemen tijdens de terugreis.
’s Middags na een klein middag slaapje en toen het even droog leek te zijn even op het grote plein voor de Kathedraal wezen kijken naar de vele Pelgrims die waren aangekomen om later de pelgrims mis bij te wonen, waarbij helaas geen butafumeiro werd geslingerd, blijft altijd een verrassing wanneer wel. Daarna hapje eten bij Casa Manolo, even wachten nadat je jezelf had aangemeld, is er altijd druk ’s middags en ’s avonds. Tafeltje gedeeld met een Duitser, alleen eten is niet gezellig, heeft als voordeel dat je de wachttijd inkort.
Iedereen wacht geduldig, ook al miezert het.
Dinsdag, na weer een lange nacht, werd laat wakker, het miezert. Nogmaals even in de omgeving in een barretje een ontbijtje daarna een museum bezoeken en je laten rondleiden. Onderweg zie je leuke dingen in de diverse winkeltjes, alleen verkrijgbaar in Santiago van prullaria tot aan het duurste. Voor ieder wat wils en in het bijzonder voor de toeristische bezoeker. De temperatuur blijft laag en noopt me om mijn fleece aan te trekken de laatste dagen, de ochtend temperatuur is niet meer als een graad of 9 met dan tussendoor een buitje.
Slenteren door de straatjesAvond in Santiago
Woensdag, 14 mei de laatste dag. Vanmiddag als ik ze niet mis de wandel genoot Benoît en zoon, die ik tijdens de tocht heb ontmoet, weer zie op Praza do Obradoiro voor de Kathedraal. En dat betekent dan ook voor hen het einde van de Camino del Norte en voor mij gelijk de laatste uren in Santiago. Misschien overdag nog eens door de steegjes slenteren en mogelijk een plaatje schieten. Morgenmiddag om 13:15 uur gaat de reis naar huis beginnen terug naar Nederland, met een blijvende herinnering aan een pittige wandeling met nieuwe ervaringen, ontmoetingen en de opgedane wetenschap dat je weer onnodige dingen en nooit gebruiken zal hebt meegenomen. Wat weer tot extra gewicht heeft geleid.
