Het was vandaag een rustige en zonnige herfstdag met een goede temperatuur. De dag was bijna even fraai als die van een paar weken geleden, de Herfstwandeltocht, de wandeling die in Driebergen werd gelopen. Ook vandaag waren de eerste uren van een hoge luchtvochtigheid waardoor ik enigszins last had van mijn kortademigheid. Een gezondheidsprobleempje wat een paar weken geleden merkbaar was geworden. Hetgeen inhoud dat de verstrekte medicatie strikt moet worden gevolgd, wil je van alles kunnen blijven genieten.

De wandeling van vandaag ging over veel van de paden die bij een eerdere nachtwandeling, Nacht van de Vluchteling, al eens waren belopen. Nu was zichtbaar wat je toen niet kon zien, je zag toen alleen de rode en witte lichtjes van je mede wandelaars. Het fraaie stukje groen tussen de Rotterdam en Den Haag, het was fraaier als gedacht. Via Delfgauw, Delft, waar we via de campus van de TU en zijn fraaie binnenstad met zijn mooie steegjes en grachten door heen wandelden. Hierna ging het richting het Delftse Hout om dan later via het Bieslandse bos, delen van de “groene long”, weer richting de start te wandelen. Onderweg al keuvelend met die en gene, de wandeling van vandaag was een vlakke en had een korte afstand. Desondanks werd deze toch door mij als pittig ervaren. Nu bijna aan het einde van dit jaar en sinds de laatste maanden, in deze vochtige herfstperiode, kost wandelen me veel kracht maar geeft me wel voldoening en rust.