zaterdag 13 juni 2026
Na een koele en frisse nacht, airco stond afgesteld op 16 graden gedurende de nacht, een fris ontwaken. Had zelfs het vertrek van enkele kamergenoten niet eens opgemerkt, daar ik normaliter die dingen wel bemerk als ik met meerdere op een kamer slaap. Na het ontbijtje (Spaans: sapje, koffie, toast met boter en jam of met tomaat+,) en de avondmaaltijd die in de prijs inbegrepen waren weer op pad.
Maar eerst deze historische plaats doorkruizen voordat je bij de brug was, die je zo vaak voorbij had zien komen in de filmpjes op Youtube en andere verslagen. Nu ga je er zelf over, een vreemd gevoel. Daarna gelijk een paar stevige kuitenbijters welke mij behoorlijk parten hebben gespeeld tijdens de verdere dag. Maar Pontevedra werd bereikt wat weer een voldaan gevoel gaf. Helaas wat ik zo graag in volle glorie had willen zien was ingepakt voor renovatie werk. De halfronde gevormde kerk stond compleet in de stijgers wat voor mij een lichte teleurstelling was.
Het inwendige van de kerk was zoals gebruikelijk gericht op de Heilige waarvoor deze gebouwd was, kwam halverwege een mis naar binnen en heb deze verder gevolgd uit respect. Bij de ingang zat een nors uitziende vrouw die emotieloos een stempel zette op mijn en volgende pelgrims passen. Waarna ik zoek ging naar het Hostel wat ik had geboekt. Het was een, alle voorgaande overnachtingen een ongekende luxe voor een pelgrim en in prijs een stukje lager
Je werd door de host/eigenaar Julio hartelijk ontvangen, voor de toegang tot je bedje in de slaapzaal kreeg je een persoonlijke code(eigen keus) die ook gold voor de toegangsdeur. Hierna het gebruikelijke ritueel na een wandeldag, was hoognodig, waarna de was werd gedaan in de beschikbare gestelde wasmachine en droger. Kosteloos net zoals de koffie voorziening ondanks een sterke kop koffie even lekker getukt en weer fris bij de tijd om de was op in de droger te plaatsen. ’s Avonds even het avondleven bekeken tijdens je hapje op een terras, het actieve leven begint hier dan pas echt, zelfs jonge kinderen leven zich dan uit al balletje trappend.
Ondertussen was het nadenken, ik heb me verkeken op de tijd en zwaarte, voor mijn lijf, van deze wandeltocht en de te belopen paden. Het is nu voor mij even schakelen en mijn plan bijstellen, daar ik op de dag van aankomst 16 juni al overnachtingen heb geboekt, dus straks tijdens het slapen de stukken verzetten om mijn plannetje te doen slagen. Welterusten voor nu.