Nadat ik woensdag mijn Franse kennis Benoît en zoon weer zag vóór dat ze de trappen naderden om bij het grote plein voor de kathedraal te geraken, Praza do Obradoiro,  was het een hartelijk welkom, ondanks dat we elkaar pas kort kennen is er toch een band ontstaan. Nadat ik hen heb begeleid naar het plein en daarna naar het Pelgrims bureau waren ze beide verbaasd over de Compostela welke ze ontvingen en het afstand certificaat iets wat, momenteel gelijktijdig, in een moeite wordt geprint. Hierna was het bijpraten bij een goed glas wijn.

Toen ik hen uitnodigde voor een hapje te eten, het was inmiddels lunchtijd, draaide zijn zoon de rollen om en werd er gegeten bij een voor mij onbekend restaurant. Eentje vlakbij het Pelgrimsbureau in de Rúa das Hortas, was een restaurant met een Michelin*, waar ik iets heb gegeten wat voor mij totaal onbekend was gefrituurde varkensoren en nog meer lekkers. Na de lunch nog even bijpraten en afgesproken om gezamenlijk de Pelgrims mis van half acht ’s avonds als afsluiting bij te wonen. Was er j.l. maandag ook al geweest wat mij toen een vredig gevoel gaf. Alleen hadden zij mij niet verteld dat de Butafumeiro zou worden geslingerd, iets wat zij wel wisten vertelde ze me achteraf daar zij dit hadden zij onderweg gehoord.

Na de dienst voor de laatste keer lekker kletsen bij een biertje en heerlijke tapa’s alvorens een ieder zijn hostel opzocht, de een kwam de ander ging Santiago verlaten de dag daarop.

Na een onrustige nacht werd het een vreemde dag, klaar wakker zoals op de standaard wandeldagen en er volgde de standaard routine, vreemd. Gelaten je rugzak tactisch inpakken en zo geruisloos vertrekken iets wat achteraf onnodig bleek te zijn. Was blijkbaar plots in een vreemde tijdloep terechtgekomen. Was op tijd, in mijn gevoel, op het vliegveld aanwezig. Alléén twee uur te vroeg de vlucht ging pas om 15:15 uur en niet om 13:15 uur. Wat mij nu tijd geeft om alles nog eens de revue te laten passeren en met een goed en rustig gevoel de wandeling met zijn vele uitdagingen die ik onderweg tegen kwam en heb overwonnen. Vandaag vertrek voor een derde keer vanaf Santiago via Barcelona op weg naar huis, hopelijk volgt er nog vierde vertrek vanaf hier. Waar ik in Amsterdam zal worden opgehaald door mijn jongste zoon waarna het dagelijks leven weer gaat beginnen tot een volgend avontuur, waar ik hopelijk mijn ervaringen en opgedane kennis in de afgelopen weken kan benutten en gebruiken.