Zondag 7 juni 2026

Gisteren was het een korte afstand en een rustig verblijf in Vila Praia de Ancora ook hier weer in een private hostel de nacht door gebracht, in alle rust met z’n vieren op een kamer, een Belgisch echtpaar, een Koreaanse en ik dus een echt internationaal gezelschap.

Deze keer niet uit eten, maar zelf een en ander gemaakt deels met overblijfselen van andere pelgrims, de koelkast stond er vol mee. Enige kookkunst en je hebt weer een lekkere hap. Daarna nog even nagepraat met de vele aanwezigen, het hostel was compleet vol geboekt. De trend is je slaapplek vooraf boeken, waardoor ik begrijp dat de gemeentelijke herbergen het moeilijk hebben. Heb dit helaas zelf moeten ondervinden, als je wordt gezegd we hebben geen bed meer vrij, completo.

Vanmorgen fris en vrolijk weer wakker, het biologische klokje gaat weer over op routine. Het pad van vandaag ging grotendeels strak langs de kust op weg naar Caminha waar velen de oversteek maken via een taxi-boot richting Mougas om dan de da Costa route te vervolgen

Daar ik de oversteek pas maak in Valença had ik nog een stevig stuk te gaan door stedelijk gebied, smalle straatjes en idioot hard rijdende Portugezen en lange wegen die geen eind leken te hebben strak en lang. Tussen Moledo en Caminha waarbij je in Caminha weer smalle straatjes en onoverzichtelijke verkeerssituaties tegen komt. Het centrum voelde koud aan, een plein vol toeristen. Daar ik een  plekje had gereserveerd in Seixas, op advies. Daar er in Caminha geen plek meer vrij was, moest je de brug over de Rio Coura oversteken, voelde niet prettig een zeer smal voetpad met langs je racende Portugezen. Maximumsnelheid schijnt men er niet te kennen maar als ik over wilt steken dan krijg je alle voorrang.

Na de oversteek eerst even rustplekje gezocht aan een van de picknicktafels die daar stonden en daar een leuk gesprekje gevoerd met een Portugees die zijn handelswaar, kettinkjes, kraaltjes en andere Camino sieraden weer op orde aan het brengen was. Hierna nog een stevig stukje naar het hostel Sao Bento in Seixas waar ik vannacht slaap. Is een leuke herberg in oude stijl vlak naast een kerkje

Waarvan de klok elk kwartier hoorbaar was, electronisch, maar na zonsondergang en tijdens de nacht niet hoorbaar tot ’s morgens 06:30 uur waardoor een wekker zette niet hoefde. ’s Nachts toch even enig ongemak, we hadden ’s avonds een gezamenlijke maaltijd met eigen bijdrage genoten, waar de olijfolie mijn darmen even iets anders lieten werken. Was daar op berekend, had in mijn EHBO tasje Imodium ingevoegd voor als het nodig mocht zijn, ja dus.

Maandag 8 juni 2026

Na het eerste klokgelui toch nog even gewacht met opstaan. Daar de herberg een tiental meters van een drukke nationale route lag was het uitkijken met oversteken om bij de plaatselijke Pastellaria anex lunchroom, bakker en koffie voorziening te komen. Waar ik eerst een vers broodje ham/kaas en een kop koffie naar binnen heb gewerkt op het terrasje voor de deur.

Om daarna het pad langs de rivier te gaan bewandelen naar Vila Nova de Cerveira, een stuk van plus minus 14km waar ik omstreeks 14:45 aankwam. Het was een vlak pad doch schaduw vinden was niet eenvoudig.

De route was goed gemarkeerd en verliep vlot, over een speciaal aangelegd wandel en fietspad, met her en der een rustbankje. Alleen een restaurantje of andere horeca voorziening was er niet te vinden, dus het was improviseren om toch een rustpuntje langs het pad vinden op een schaduwrijk plekje. Ongemerkt bereik je Cerveira en bevind je je in een fraai park met sportvelden en een restaurantje waar ik gretig en met genoegen en lekkere kop koffie en koud colaatje naar binnen werkte. Na een korte wandeling verliet je het pad en via korte en stevige klimmetje stond je midden in het centrum, bij de kerk. Daarna even via wat zoekwerk naar het hostel, om uit te rusten om morgen het laatste deel naar Valenca te lopen.