Na het oriëntatiebezoek aan de Fiets & Wandelbeurs met zijn vele stands die de mens uit dagen om actiever en sportiever te worden door te fietsen en of te wandelen werd de keuze er niet eenvoudiger op. Ik wilde graag andere wandelingen gaan doen en mogelijk inhalen van wat ik in de jaren van mantelzorger, het aangepaste en gewijzigde leven met de daarbij behorende verantwoordelijkheden, niet heb gekund. Maar na al hetgeen wat ik heb gezien en gehoord maakt het de keuze niet eenvoudiger. Er was op deze beurs veel informatie te verkrijgen in velerlei vormen, folders in overvloed, materialen en mogelijke verzorgde wandelingen. Maar het klinkt en is het misschien egoïstisch, geheel verzorgde reizen is niets voor mij, hierbij mis ik mijn vrijheid om te doen en laten. Allereerst ga ik me nu eerst eens verdiepen Lees verder
Tag archieven: Camino Portuguès da Costa
Welke gaat het worden.
De eerste maand van het jaar 2026 is weer voorbij gevlogen, met de eerste wandelingetjes. De Nieuwjaarswandeling van de regio groep van het genootschap die iets later plaats vond dan gepland. De weersomstandigheden waren dat weekend ijzig, koud waardoor het een weekje werd verzet. Dat bleek een goede beslissing, het was die dag zonnig, droog maar toch frisser dan gedacht. Waardoor je niet wist wat je aan moest trekken, wind bestendig en toch aangenaam, geen vorst daar de temperatuur aangaf dat het zo’n +9º zou kunnen worden.
Na elkander weer de hand geschud te hebben en even bij te komen van toch nog wel frisse temperatuur werd onder het genot van een kopje koffie even bijgepraat alvorens de wandeling te beginnen. Deze was door de regio verkenner goed gepland en voorgelopen, onder langs de duinenrand (over een stelconplaten pad) waarna de afslag werd genomen richting een parkeerplaats. Dit was even een up en down stukje door de duinen om daarna via een paarden pad naar een nieuw (geschoond en aangepaste) duinpan te wandelen. De duinen bij Hoek van Holland waren de laatste jaren sterk Lees verder
Een nieuwe uitdaging
Na een onrustige periode, waarbij overdenkingen een groot aandeel hadden, sinds mijn laatste wandeltocht en terugkeer uit Santiago heb ik geprobeerd rust te vinden in het bekijken van YouTube verslagen van pelgrims. Heb er in de voorbije maanden diverse gezien van kort naar lang, als een enkel verslag of een verslag in vele delen. Tijdens het bekijken en beluisteren vielen mij dingen op die ik heb gemist in mijn beleving evenals waarneming tijdens mijn eigen tochten in de voorbije jaren. Het plezier wat menigeen uitstraalden en had tijdens zijn rusten en overnachtingen als ook die waarnemingen die zij toonden via de hedendaagse techniek, vlog technieken en drone beelden. Zaken welke destijds nog niet beschikbaar waren, maar nu een gewoon dagelijks beeld lijkt te zijn. Ook kwam ik tot de ontdekking dat ik te ongedurig was, ik wilde …….. en wat rustigere levensomstandigheden en graag mezelf zijn. Waardoor ik naar nu is gebleken het tegenover gestelde bereikte, ik sloot mijzelf af van anderen en ik stelde mijzelf niet open voor de anderen, mede pelgrims en andere wandelaars, zo ben ik niet wist ik, ik wilde zijn die ik was tijdens de vele dagen van mijn eerste Camino. Nu, tijdens de gelopen etappes van de Camino del Norte in het afgelopen jaar vanaf Oviedo (vliegveld Asturias), kwam ik in A Caridá voor het éérst in contact met een Franse pelgrim. Het was een slechts vluchtig gesprek in een plaatselijk restaurant om even op adem te komen, daar kwam ik tot de ontdekking en het besef dat ik weer deze zelfde fout maakte zo als in 2013. Lees verder