Blijven oefenen

Vandaag de 1e wandeling in het nieuwe jaar, samen met mijn “Vlaardingse Wandelmaatjes”. Waarmee ik sinds 2006 bijna alle wandeltochten van de RS80 heb gelopen, weer of geen weer. Maar vandaag was het een fantastische dag, winters maar met een zonnetje en weinig wind. De wandeltocht die we vandaag lopen start vanaf een andere locatie dan die we kenden.De routebouwer had een goede keuze gemaakt, een prettige en ruime locatie. Ook de route die hij had samengesteld was prettig en aangenaam. Lopend door de Hofstad, waar meer parken en groene stroken zijn als dat je dacht en dit gekoppeld maakt het aangenaam wandelen. Via een stukje stedelijk Voorschoten en langs de landgoederen, de Eikenhorst, ging het richting Wassenaar. Hier hielden we een korte pauze om dan aan de laatste kilometers van deze dag te beginnen.

Gedurende de dag blijk ik door de rugzak die ik droeg een aanspraakpunt te zijn voor veel wandelaars die zich afvroegen, waarom zo groot en zwaar. En soms met komische gevolgen. Ook heb ik de nodige tips en raadgevingen ontvangen van pelgrims die aan het uiterlijk van de rugzak zagen waar ik me mee bezig was. Ook de aanspraak, tips en de afleiding deden me goed. Ongemerkt legde je de kilometers af en de last die je droeg werd niet gevoeld.Ik beschouw dit als een goed voorteken voor mijn eigen tocht die over enige weken gaat beginnen.

De eerste echte tochten

Vandaag bijna aan het einde van het jaar 2012 wordt de grote stap gezet in de richting van mijn Camino wandeltocht. We gaan twee dagen wandelen met een voorlopige volle proef bepakking.

Een rugzak geheel gevuld met de spulletjes die op de tocht vermoedelijk zullen worden meegenomen, alles gepakt in de rugzak die ik twee jaar geleden als eerste aanschafte. Het eerste stukje van een reeks spullen op weg naar de voltooiing van mijn droom, een Osprey Kestrel 58.

Volledig bepakt en gezakt ging ik deze ochtend op weg, samen met mijn vaste “Vlaardingse Wandelmaatjes” om de Capellse Tweedaagse te gaan wandelen. Lees verder

De eerste stappen.

De eerste echte wandeling?

Stukje voor stukje begint nu de puzzel een vorm te krijgen en het wens beeld wordt steeds duidelijker. Na in de afgelopen maanden diverse wandeltochten te hebben gelopen uit de winterserie van de RS80 hebben we vandaag bij de afsluiting van de eerste helft de wandelrugzak verwisseld voor de te dragen rugzak in april 2013. Al de gelopen wandelingen in de voorgaande maanden werden zonder pijntjes of problemen volbracht, zonder blaren of blessures. De dag rugzak die ik droeg werd telkens een stukje zwaarder gemaakt om vast te wennen, ook dit leverde geen problemen op zodat ik vandaag vol vertrouwen de eerste echte test aanga. Als je je wens vorm wilt geven Lees verder

Blijven proberen

Na de Airborne Wandeltocht en de eerste wandelingen die werden gelopen van de RS80 winterserie, blijkt dat mijn conditie en vooral het ademhalen niet goed gaat. Hier had ik voordien niet zo’n erg in helaas merk je het nu wel, kortademigheid, waarbij je soms het gevoel krijgt naar lucht te moeten happen. Dit is geen prettig gevoel en je voelt je daardoor gauw moe en uitgeblust. Wandelen wil ik graag blijven doen dus wordt het tijd voor een bezoekje aan de dokter, waar ik de pest aan heb. Maar we blijven het proberen om de conditie op te vijzelen en het gevoel van kortademigheid onder controle te krijgen.

Daarom houd ik de wandeltochten die je zo her en der loopt aan de kortere kant. Soms neem ik een extra route mee van een kortere afstand om te zien waar een snijpunt is om indien mogelijk de afstand in te korten. Gelukkig is het nog niet nodig geweest en ik zou het eigenlijk ook niet willen. Gewoon blijven wandelen en niet afsnijden, de afstand is de uitdaging en geeft je de voldoening. Elke wandeling is weer een overwinning op jezelf en je blijft en wordt er gezonder van.